INTRODUCTIE

Titus Brandsma stond volop in het gewone leven. Hij was zeer betrokken bij mensen. De bron van zijn bewogenheid was geworteld in zijn Godsrelatie, gevoed door stilte en gebed en door de Schrift.

In het leven van Titus Brandsma kun je zien hoe doorleefde spiritualiteit weerbaar maakt in het gewone leven en tot in haar uiterste consequenties.

Het water moge troebel zijn en door de stromen van het leven zo vaak vertroebeld wezen, dat eerst na enige rust en bezinning de blik tot die diepte kan boren, waar wij God ontmoeten in de grond van ons bestaan, niettemin bezitten wij het vermogen tot dat zien. God is kenbaar in ons wezen, wij kunnen Hem zien en in zijn aanschouwing leven. En die aanschouwing zal zijn invloed niet missen op ons gedrag. Hij zal zich dan ook in onze werken openbaren.

(Diesrede 1932)

Het Titus Brandsma Memorial wil samen met mensen zoeken naar zin en verdieping, naar de dragende Grond van hun bestaan, naar God in het drukke leven van alle dag.
Dit zoeken krijgt gestalte in ons samen vieren, bidden en stil zijn, in ervaringsuitwisseling en gesprek over de geestelijke weg, in het lezen van de Schrift en van mystieke teksten.